Przejdź do treści

CLI

Zakres weryfikacji

Treść zachowana z obecnego źródła. Publikacja dokumentacji nie oznacza ponownego potwierdzenia wszystkich komend, przykładów i deklaracji możliwości.

CLI Junexis tworzy projekty, sprawdza kod, generuje artefakty i prowadzi przez bardziej zaawansowane operacje.

Poziomy opisują ilość potrzebnej wiedzy, a nie uprawnienia. Każda komenda jest jawna, ale ścieżka początkująca potrzebuje tylko pierwszego, bezpiecznego podzbioru. Zobacz trzy poziomy pracy.

Podstawowe komendy

Komenda Poziom wejścia Zastosowanie
init początkujący tworzy projekt z manifestem i minimalnym programem
doctor początkujący sprawdza układ projektu, źródło i konfigurację
check początkujący parsuje program i sprawdza semantykę
build początkujący generuje artefakty dla środowisk projektu
analyze początkujący z prowadzeniem zapisuje model analizy bez generowania kodu
clean średniozaawansowany usuwa wygenerowany stan projektu
artifact-gate początkujący z prowadzeniem uruchamia generatory i natywne kontrole zestawów narzędzi
package początkujący z prowadzeniem buduje i pakuje eksperymentalny pakiet systemu

Operacje podpisu, zaufania, jawnego wyboru urządzenia, własnych integracji i szczegółowego wdrożenia należą do powierzchni eksperckiej. Ich pełne argumenty zawiera katalog poleceń.

flowchart LR
    INIT["init"] --> DOC["doctor"]
    DOC --> CHECK["check"]
    CHECK --> ANALYZE["analyze"]
    CHECK --> BUILD["build"]
    BUILD --> GATE["artifact-gate"]
    GATE --> PACKAGE["package"]
    CLEAN["clean"] -.->|"resetuje wygenerowany stan"| DOC

Pełną listę dla używanego checkoutu pokazuje:

junexis --help

Pomoc konkretnej komendy:

junexis build --help

Projekt jako domyślny kontekst

Większość komend przyjmuje katalog projektu:

junexis doctor .\my-system
junexis check .\my-system
junexis build .\my-system

Jeżeli komenda junexis nie jest dostępna, środowisko nie jest jeszcze gotowe do pracy użytkownika. Wróć do instalacji; nie zastępuj publicznego interfejsu poleceniem uruchamiającym projekt kompilatora.

Wyniki

  • kod i konfiguracja środowisk docelowych trafiają do out/,
  • analiza systemu trafia do out/analysis/,
  • mapy debugowania trafiają do out/debug/,
  • ostatni poprawny wynik budowania jest opisany w .junexis/state/latest-build.json.

Budowanie rozróżnia trzy listy środowisk:

  • requestedTargets — wskazane przez manifest lub --target,
  • applicableTargets — rzeczywiście obecne w zadaniach programu,
  • builtTargets — środowiska, dla których powstał kompletny artefakt.

W trybie pojedynczego pliku bez --target kompilator wybiera tylko środowiska wynikające z adnotacji programu. Jawnie wskazane środowisko bez pasującego zadania zatrzymuje budowanie diagnostyką B0003.

flowchart TB
    BUILD["junexis build"] --> OUT["out/"]
    BUILD --> STATE[".junexis/state/"]
    OUT --> CODE["Kod środowisk docelowych"]
    OUT --> ANALYSIS["Zapis analizy"]
    OUT --> DEBUG["Mapy debugowania"]
    OUT --> MANIFEST["Manifest artefaktów"]
    STATE --> RECEIPT["Ostatnie poprawne budowanie"]
flowchart LR
    REQUEST["Żądane środowiska<br/>manifest lub --target"] --> MATCH{"Czy istnieje<br/>pasujące zadanie?"}
    SOURCE["Adnotacje zadań<br/>@server / @embedded / @report"] --> MATCH
    MATCH -->|"tak"| BUILD["Generowanie"]
    MATCH -->|"nie"| STOP["B0003<br/>bez publikacji wyniku"]
    BUILD --> ACTUAL["builtTargets"]

Nie edytuj ręcznie out/. Zmiany, które mają przetrwać kolejne budowanie, umieszczaj w źródłach, manifeście albo katalogu kodu należącego do użytkownika.

Zobacz pełny katalog poleceń i przewodnik po diagnostyce.